Informatie

Galerie Ruud van der Beele
Schans 1 5944 AE Arcen
077 4732167

 

 

https://www.facebook.com/pages/Galerie-Ruud-van-der-Beele/195454460592882

Galerie open

zaterdag van 14.00 - 18.00
    zondag van    14.00 - 18.00    

Ook kunstuitleen
 
Ook op afspraak.

alle werken op deze website zijn van Ruud van der Beele

Ruud van der Beele artikel uit   kunstinderegio 

 

Ruud van der BeeleIn mijn gedachten over de Arcense kunstenaar Ruud van der Beele schieten me de volgende gedachten door het hoofd: cortenstaal, kapelletje met zink, tafels, stenen, zachtkleurige mistige schilderijen over Ierland, aardbollen, vissen, tronen, kronen, boogbank aan de Blerickse Maas, hoogwatersculptuur in Arcen. Opgegroeid in Sevenum, herinner ik me: de plaats van mijn nooit te vergeten jeugdliefde. Zijn galerie tegenover het heerlijke ijs van Clevers in Arcen. Rossig haar. Serieuze man die praat en praat. Zonder kapsones. Dat is de beeldtaal in mijn hoofd als ik naar hem toe ga voor mijn interview. We zullen zien.

Ik haal dingen uit mijn omgeving
Op mijn vraag wat voor kunst Ruud van der Beele maakt, antwoordt hij spontaan: “gevoel”. “Gevoel voor de wereld, voor mensen, voor het landschap. Ik reageer op mijn omgeving. Ik maak vaak schetsen in mijn boekjes: wat spontaan bij me op komt, dat schets ik ter plekke om mijnschetsboekbeeld vast te houden voor de toekomst. Als ik in Ierland ben dan maak ik schetsen en schilderijen in mijn relatie met het landschap daar. Op dát moment moet het gebeuren, want als je daarna een week thuis bent dan werkt Ierland niet meer: net als wijn die na de zomervakantie thuis heel anders smaakt dan tijdens je vakantie.”
Hij vertelt over zijn ervaring in Venetië, waar je te pas en te onpas nietszeggende Venetiaanse maskers kunt kopen. “Tot je toevallig in een steegje komt waar je een echte maskermaker treft die laat zien waarom de maskers gemaakt worden en wat er mee bedoeld wordt. Uit deze omgevingservaring haal ik mijn inspiratie.”

Masker

Een ander voorbeeld is de bank die Van der Beele heeft gemaakt voor het bankenproject in Blerick: “Die bank is een spanningsveld, dat wordt uitgebeeld door een boog.”

“De Blerickse bank heeft een directe relatie met het hoog-waterbeeld dat ik voor Arcen heb gemaakt. Oudere mensen hebben nog steeds de dreigende spanning in zich dat het weer hoog water wordt aan de Maas. Op de bank in Blerick kun je dit spanningsveld achter je laten.”

't Waterpeil van 24-12-1993 bank Maasoever Blerick 2007

Interactie is fundamenteel
Ideeën voor zijn werk komen voort uit communicatie, uit interactie of confrontatie met zijn omgeving, met mensen of landschappen. Van der Beele: “Soms heb je niets aan wat je ziet of hoort; soms zie je in één keer de zin van iets in of een soort verband. Bijvoorbeeld bij de Venetiaanse maskers: het interessante zijn niet de maskers, maar de mensen die achter die prachtige maskers lopen, die soms heel fijntjes praten, maar niet echt iets zeggen.”

Wereld kernOok het concept voor het kunstwerk voor een draadhandelaar in Horst kwam tot stand door communicatie met de opdrachtgever en zijn medewerkers. Gesprekken met de medewerkers over hun vak en met de opdrachtgever leverden op dat de gehele wereld het draadmateriaal levert: de globus stond centraal in hun werkbeleving, omdat de verschillende soorten draad van over de hele wereld komen. “En een kleine globus van prikkeldraad heb ik binnen in die wereld toegevoegd: symbolisch, maar een feitelijk product van die Horster firma.”

 


VisAutonomie en deel zijn van de omgeving
Ruud van der Beele laat zich door opdrachtgevers niet opdringen wat hij moet maken. “De communicatie moet gelijkwaardig zijn, anders ben ik niet bereid een opdracht uit te voeren. En ik bepaal zélf wat het wordt, niet de opdrachtgever. En daar leef ik van.” “Vroeger dacht ik dat ik als kunstenaar geheel vrij was. Maar ik heb ontdekt dat dit onmogelijk is, je kunt niet bestaan zonder je omgeving. Door deze ontdekking ben ik in veel van mijn werk de vis gaan afbeelden: je bent als mens als een vis die niet zonder het water om zich heen kan.”

detail vis schilderij

De waanZetel
“In mijn werk zie je ook veel kronen en tronen. De kroon is voor mij het symbool van prins Claus. Door zijn huwelijk met Beatrix is hij een onlosmakelijk deel van het koninklijk protocol geworden, waar hij niet meer aan kon ontsnappen. Hier zie je de onlosmakelijke band met je eigen omgeving.”

In 2005 heeft Ruud van der Beele meegedaan aan een landelijk project ter gelegenheid van het 25-jarig ambtsjubileum van koningin Beatrix. Hiervoor heeft Van der Beele de troon ingezonden, die hij al eerder had gemaakt voor de expositie “Kunst laat zich niet Kisten” van Museum van Bommel van Dam. De troon werd samen met nog eens 24 tronen uitgekozen voor een rondreizende expositie door het land.


Troon

Offeren
“Maar het is ook zo dat we heel serieus met onze omgeving moeten omgaan, juist omdat die omgeving een wezenlijk deel van Offertafeljezelf is. Bijvoorbeeld in het landschap: daar zit een bepaalde geschiedenis in. Als mensen daar niet meer in geïnteresseerd zijn dan verdwijnt er iets wezenlijks. Een omgeving moet leefbaar blijven: ook in de kleine dingen. Bijvoorbeeld als we heggen weghalen dan verdwijnen er ook een aantal vogels en beestjes. We moeten ons vaak veel beter afvragen waarom je dit verlies zou moeten offeren. Het woord offeren betekent eigenlijk: zonder winstbejag, je moet iets afstaan zonder dat er iets tegenover staat. Soms zie je dat een landschap verandert doordat bomen omgezaagd worden: dan verdwijnt er iets wat je mist in je omgeving.”

“Over dit soort zaken verwonder ik me vaak. Het is ook de achtergrond van de offertafels die ik gemaakt heb. En als je zo’n offertafel dan in het landschap plaatst dan zie je op zijn beurt het landschap weer veranderen.”

Offertafel schilderijVerwondering
“Ik beeld in mijn werk vaak uit wat me verwondert. Bijvoorbeeld over een boom die omgezaagd wordt: ik wil dan weten waarom mensen iets zonder duidelijke noodzaak doen, gewoon omdat het altijd zo gebeurt. Het proces naar iets toe is fascinerend: dat boeit me, dat inspireert me. Mensen en hun leven interesseert me heel erg. Mij gaat het meer om het proces - waarover ik me vaak verwonder – dan om het product. Dat proces en die verwondering: dat beeld ik op mijn manier uit.

Emotiegestuurd werken
“Als je ouder wordt dan ga je steeds meer je eigen zin en wil inbrengen: kritiek interesseert me niets. En van deze manier van werken kan ik leven. Je moet gewoon iets maken, niet eerst je gedachten bepalen en dat dan maken: je moet spontaan iets maken, emotiegestuurd, niet eerst je verhaal bedenken. Ik ga wel vaak van iets uit, van ideeën die ik heb: maar het resultaat is steeds weer anders.

IJzer en steen als tegenhangers
Ruud van der Beele vindt stenen en keien zeer imposant. “Ik gebruik ze zonder iets aan de vorm te veranderen. Elke Maaskei is door de eeuwen heen zo gevormd door de natuur, een oervorm dus. Deze pure vorm wil ik gebruiken. Ik ben geen beeldhouwer die in stenen hakt of kapt. De stenen gebruik ik zoals ik ze tegen kom. Dat is wat ik wil laten zien, dat deze kei of steen er gewoon bij hoort. Het ijzer is de tegenhanger. In mijn sculpturen gebruik ik deze materialen graag naast elkaar.”

Ierland BallinskelligsWerkplaats

Om schilderijen kun je niet heen lopen
Ruud van der Beele is afgestudeerd als schilder (1980), maar maakt naast schilderijen veel beelden. “Het voordeel van een beeld”, aldus Van der Beele, “is, dat je er om heen kunt lopen. Dan heb je steeds een ander beeld. Oorspronkelijk ben ik schilder, maar je kunt niet om een schilderij heen lopen.”

Ruud van der BeeleIk ben zoals ik ben
Ruud van der Beele vertelt dat hij zich er over verwondert dat andere mensen hem kunstenaar noemen. “Daar word je door in een hokje gezet.”, zegt hij.

Dat geeft een bepaalde lading, die hij eigenlijk niet zo prettig vindt. “Ik vind mezelf geen kunstenaar: ik doe gewoon mijn werk en met veel discipline. Ik ben zoals ik ben. Mijn dochter ziet mij ook niet als kunstenaar: zij kent mij niet anders dan wat ik doe. En zo zit dat ook in elkaar.” Van der Beele is blijkbaar volledig vergroeit met zijn eigen kunstenaarschap waar hij niet meer aan kan ontsnappen: zoals de vis die zonder het water geen vis is. Beide genieten van hun eigen bestaan of worstelen er soms mee: zij voelen zich als een vis in het water. Beiden kunnen echter voor hun voortbestaan niet zonder hun omgeving. En die omgeving benoemt Van der Beele als kunstenaar: en terecht.

Ruud van der Beele tussen werkplaats, huis en galerie

Levensloop
Ruud van der Beele werd in 1949 in Sevenum geboren. Tijdens en na zijn LTS-opleiding heeft hij een volledige vakopleiding gevolgd voor loodgieter. Na een aantal jaren als loodgieter gewerkt te hebben heeft hij zijn vader duidelijk gemaakt dat hij het loodgieterbedrijf niet ging overnemen en in 1975 meldde hij zich aan voor de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. In 1980 deed hij met succes eindexamen, afdeling Vrije Beeldende Vormgeving. Daarna is hij als zelfstandig kunstenaar aan de slag gegaan.
In de loop der jaren heeft Van der Beele een imposante lijst van exposities en opdrachten opgebouwd.
Ruud van der Beele exploiteert zijn eigen Galerie Kunstuitleen op Schans 1 in Arcen.

Voor verdere informatie zie www.ruudvanderbeele.nl

050408MP

Monniken op de Skellig Michael in Ierland

landschap Dolomieten

Schapen in de wei Ierland Skellig Michael eiland voor de zuidkust van Ierland

Ruud van der Beele Kapel

landschap Ierland landschap Ierland

galerie Ruud van der Beele

 

Terug

- See more at: http://www.kunstinderegio.nl/nl/spot_light/artikelen/spotlight1/artikel/Ruud-van-der-Beele/#sthash.spfxkYEf.dpuf

 

 

26-11-1949
Sevenum

Opleiding: 1975- 1980
Akademie voor Industriële Vormgeving,
Afdeling Vrije Beeldende Vorming, Eindhoven 

 

 

 

PERSBERICHT

 

25 oktober 2012

 

 

 

Lei Alberigs Museumkapel Venlo

 

 

Ruud Van der Beele woont en werkt in Arcen, gelegen in groot Venlo. Na zijn opleiding tot vakman loodgieter, vervolgde hij met deze vaktechnische bagage zijn studies aan de Academie voor Industriële Vormgeving te Eindhoven, waar hij in 1980 afstudeerde in de afdeling Vrije Beeldende Vorming. Leermeesters van hem waren o.a. Peter Bol, zoon van Kees Bol en de in Noord - Limburg wonende kunstenaar Frans Smeets.

 

 

Ruud Van der Beele is een bewogen kunstenaar. Hij staat midden tussen de mensen in zijn dorpsgemeenschap, in het landschap in Noord – Limburg en in zijn geliefde Ierland. Hij denkt, hij leeft, hij communiceert in woorden en in de bedachte en doorvoelde ontworpen vormen volgens zijn kunde van het vakmanschap in de breedste zin van het woord.

In zijn beeldende en verbeeldende wereld is de gedreven mens en kunstenaar Ruud Van der Beele altijd bezig, bezield en communicatief. Gewoon en zomaar. Plezier hebbend in zijn werk en dat plezier willen delen met al degenen die enige belangstelling of nieuwsgierigheid daarvoor tonen.

 

De verbeelde Rustpunten kunnen de vorm hebben van kapelletjes, waar je kunt schuilen of even stil kunt zijn. Ook het landschap is dan een Rustpunt – teken geworden in de verbeelde wereld door Ruud Van der Beele.

 

Daarnaast zijn de Wolken tekens van onbekendheid, tekens van naar een andere wereld of een onzichtbare wereld gaan; verbeeldingen van een wereld die zicht achter de wolken afspeelt of kan afspelen, zomaar weg kunnen drijven .. en soms als het ware “met het hoofd in de wolken”.

 

Karakteristiek in woorden uitgedrukt door zijn vriend Herman Coenen uit Tilburg en de mens en kunstenaar Ruud Van der Beele omvattend zijn de volgende uitspraken:
“Het proces moet in ’t resultaat zichtbaar blijven” en

“In mijn innerlijk landschap bevinden zich grenzen die ik door mijn werk leer kennen”.

 

Maria Adams 

 

De Auteurswet
Om te voorkomen dat kunst geheel vrijblijvend kan worden gereproduceerd, is in 1912 de Auteurswet opgesteld. Daarin staat dat alleen de maker van een kunstwerk het recht heeft om dat werk te publiceren (openbaar te maken) of reproduceren (te verveelvoudigen). Wie kunst wil gebruiken, is wettelijk verplicht om de maker toestemming te vragen. Want alleen de maker, en niet de eigenaar, kan toestemming geven. Wanneer de maker is overleden dan berust dit recht bij de erven van de maker. Dit duurt tot 70 jaar na zijn/haar dood. Voor het gebruik van het werk heeft de kunstenaar (of hebben de erven) ook recht op een financiële vergoeding.